مهمترین استانداردهای مربوط به اورژانس عبارتند از:

  • بهینه نمودن عملکرد تریاژ و اعتبار بخشی و نظم دهی جهت تفکیک گروه های مختلف بیمار. در حال حاضر واحدهای تریاژ در بسیاری از مراکز درمانی کشور بسیار کمرنگ هستند به عبارتی عده اندکی مستقیم به این واحد مراجعه می کنند تا مورد تفکیک و سطح بندی و اولویت دهی قرار گیرند.
  • کاهش زمان رسیدگی به انواع بیمار بر حسب درجه اولویت های تعریف شده به روش پنج سطحی (ESI) یا سه سطحی(منچستر)
    با توجه به اینکه پروتکل خاصی برای تفکیک اولویت بندی و شرایط مناسب برای اجرای استانداردهای موجود وجود ندارد،  لذا همه گروه بیماران در یک فضا منتظر رسیدگی در درمانگاه اورژانس قرار می گیرند به عبارتی ممکن است چندین بیمار رده سبز خیلی زودتر از بیماران رده نارنجی خدمات دهی شوند و تنها عامل عملی در این قضیه تعامل مراجعه کنندگان با یکدیگر می باشد.
  • تدوین و دستیابی به رضایتمندی بیماران در این واحد خدماتی مهم. بررسی ها نشان می دهد عوامل مختلفی در میزان رضایتمندی بیماران در گیت های اورژانس نقش دارد که از آن جمله می توان به کم شدن انتظار برای ویزیت، سرعت انجام اقدامات، اطلاعات در مورد گردش کار اورژانس، امور اداری و برخوردهای مناسب کادر و شرایط فیزیکی اشاره کرد. با برنامه ریزی دقیق و آموزش بیمار و همراه وی که با استفاده از تعریف فرایندها به ساده ترین زبان ممکن باشد علاوه بر آنکه مراجعات غیر ضرروی چندین باره به پرسنل درگیر در این واحد کاهش می یابد، کاهش شلوغی و ازدحام را در محیط های اورژانس فراهم می کند. نام اورژانس یادآور عملکرد سریع و به موقع در فضاي مناسب است. ازدحام در بخش اورژانس یک مسأله رو به رشد در سراسردنیا می باشد، درحالی که در شرایط ایده آل بخش اورژانس باید محلی براي مراجعات بسیار سریع باشد. ارزیابی اولیه و ایجاد شرایط پایدار در یک بیمار با یک مشکل اورژانس در حدود یک تا 2 ساعت به طول می انجامد. یکی از عوامل کاهنده سطح رضایت مراجعان و ازدحام بیش از حد اورژانس هاي بیمارستانی طولانی بودن زمان مشاوره هاي ارائه شده به

 

 

گروههاي درمانی بیمارستانی است. با برنامه ریزي دقیق و آموزش بیماران و پرسنل می توان با کم کردن موارد ویزیت غیراورژانس علاوه بر کاهش شلوغی اورژانس فرصت بیشتري را براي بیماران اورژانس فراهم کرد. رضایت مندي مفهومی است که امروزه در مراقبت هاي بهداشتی و درمانی نقش ویژه اي پیدا کرده است. رضایت بیماران یکی از شاخص هاي بسیار مهم در ارزیابی کیفیت ارائه خدمات است و ارزیابی میزان رضایتمندي از بخش اورژانس می تواند نقش موثري در ارتقاي کیفیت خدمات اورژانس داشته باشد. نحوه برخورد پرسنل پرستاري، پزشک و زمان انتظار براي ویزیت به عنوان فاکتورهاي کلیدي موثر در میزان رضایت مردم از اورژانس می باشند. محیط های اورژانس اغلب مکان هایی پر التهاب برای مراجعین و قاعدتا بازخورد آن برای پرسنل مستقر در این واحدهاست. سوالات غیرضرروی، گاهی توقعات بی دلیل ناشی از خودخواهی یا کمبود دانش مراجعین، کمبود پرسنل در این محیطها و اغلب نبود فضای کافی به خصوص در درمانگاه های اورژانس، پدید آمدن تراکم بالایی از جمعیت در پشت درب اتاق پزشکان درمانگاه اورژانس را منجر خواهد شد. گاهی اتفاق می افتد که پزشک در حالی که در حال معاینه یک بیمار است بیمار دیگری درب مطب را باز می کند و قاعدتا با این عمل کسی خشنود نخواهد بود.برای حل مشکلات فوق الذکر استفاده از سامانه هوشمند مدیریت اورژانس پیشنهاد می شود. مهمترین خواص و دلایل استفاده از این سامانه هوشمند عبارت است از:

  • اولویت بندی بیماران در واحد تریا ژ با استانداردپنج سطحی(ESI) یا سه سطحی (MANCHESTER)
  • فراخوانی بیمار به اتاق معاینات بصورت هوشمند
  • امکان اندازه گیری مدت زم
  • ان تاخیر تا رسیدن به خدمات و زمان ارائه خدمات برای مراکز درمانی مختلف.

 

قاعدتا این روش برای ارزیابی عملی عملکرد هر بیمارستان نقش پر رنگ و کلیدی را ایفا خواهد کرد